Opvoeder

Hij was zeer streng maar rechtvaardig. Hij was een strenge maar ook een heel lieve vader
Hij was streng niet om streng te zijn of om angst in te boezemen. Absoluut niet, hij was streng uit bezorgdheid, hij was streng omdat hij het beste met ons voor had, hij was streng omdat hij het beste uit ons wilde halen, dat wij als volwassenen goed zouden terechtkomen in de maatschappij.

Straffen en zaken als een pakslaag hoorde gewoon bij. Dat was gebruikelijk in die dagen. Dat was uit onmacht, want wat anders kun je doen om je kinderen op het rechte spoor te houden. Om te voorkomen dat zij zouden ontsporen, dat zij in slecht gezelschap zouden geraken.

Met de verkeerde mensen in kontakt zouden komen met alle gevolgen vandien.
Kortom met straffen en slaan trachtte te voorkopen dat wij simpel gezegd slechterikken zouden worden. Integendeel hij wilde niets anders dan dat zijn kinderen respectabele leden van de gemeenschap moesten worden. Dat zijn kinderen een betere leven zouden hebben dan zijzelf. Niet dat mij ouders een slecht leven hadden, dat ook weer niet, echter het leven was hard. Het was een
leven van hard werken met weinig ruimte voor vertier, weinig ontspanning. Hij zei altijd tegen mij, leer goed opdat je niet op het land hoeft te werken. Dat zegt genoeg omtrent zijn motieven. Hij was niet zomaar streng en sloeg ons om angst in te boezemen.

Hij leerde ons de goede dingen van het leven. Hij leerde ons; hoe te handhaven in de jungle van het leven.
Hij gaf ons wijze lessen. En bovenal hij gaf het goede voorbeeld. Het beste voorbeeld is dat hij met weinig schoolopleiding, met weinig onderwijs zich heeft kunnen handhaven als ambtenaar door zich bij te scholen ondanks te beperkte mogelijkheden. Ondanks alle barrieres en ongemakken. Voor kortere tot langere perioden van huis zijn, lange en ongemakkelijke reizen ondernemen etc.
Hij schuwde niet om huis en haard te verlaten voor korte perioden om zich bij te kunnen scholen. Ondernam lange reizen met vele hindernissen om zijn doel te kunnen bereiken. Om bestand te zijn tegen de zware eisen van het beroep. En dit alles om zijn gezin, zijn vrouw en zijn kinderen een onbezorgd leven te schenken waarin hij voortreffelijk is geslaagd. Want wij zijn nimmer in ons leven iets tekort te gekomen. Wij hebben absoluut geen reden tot klagen gehad. Niets ontbrak ons. Armoede en honger hebben wij niet gekend, niet in het minst.

Als opvoeder was hij voortreffelijk. Waar hij al het wijsheid vandaan heeft gehaald is mij niet bekend. Maar hij was zijn tijd ver vooruit. Één ding weet ik heel goed; hij las veel. Religieuze en niet-religieuze boeken. Islamitische en niet-Islamitsche religieuze boeken. Mogelijk is dat zijn bron van kennis geweest. Maar wat belangrijker is, hij heeft die kennis voortreffelijk in de praktijk gebracht.
Hij heeft de boodschappen uit het gelezene kunnen destilleren en in de praktijk kunnen toepassen. Dat is toch wel knap van iemand die, hoe je draait of keert weinig onderwijs haaft gehad. Als je dat in aanmerking neemt dan is het bewonderenswaardig hoe voortreffelijk hij is geweest als opvoeder. Wat maakte hem dan nu tot zo’n voortreffelijk opvoeder.

Verantwoordelijkheid

Hij leerde ons nadrukkelijk om ons voorantwoordelijkheid te kennen en te nemen. In het leven is een ieder verantwoordelijk voor zijn doen en laten. Je moet niet de ander als voorbeeld
nemen en zeggen; welnu omdat hij dit heeft gedaan dan zal ik dat niet doen.
Nee, zei hij: jij doet wat je behoort te doen ongeacht wat de ander doet of nalaat.

Om een voorbeeld te geven. Hij had ieder seizoen arbeiders nodig om de zogenoemde LVV testen uit te voeren.
Maar omdat nagenoeg een ieder in het dorp werk nodig had verdeelde hij het beschikbare werk eerlijk onder de werkzoekenden c.q. werkbehoevenden. Dus het ene seizoen nam hij A.C.D in dienst bij wijze van spreken en het andere seizoen B.G.H. Wel A.C.D. waren uiteraard niet blij dat ze uitvielen bij de volgende ronde. Vaak scholden ze vader uit voor alles wat vies en vuil was. Bedreigde hem zelfs. Één of twee keer is zelfs voorgekomen dat zij geweld gebruikten, heel erg zeker ben ik niet meer, het zijn mijn kinder herinneringen. Ik weet wel dat hij beschermd werd door de worstel kampioen van Nickerie. Ik ben zijn naam kwijt, maar hij woonde in de buurt van waar de Leigsinghschool is. ( zogenaamde 2^e openbare school). Enfin.

Ik zei dan tegen vader: Pa een volgende keer geef je bedreigers geen werk. Dan zei hij tegen mij: Luister mijn zoon. Iedereen heeft een eigen verantwoordelijkheid en een ieder zal tezijnertijd ter verantwoording worden geroepen. Het is zijn verantwoordelijkheid of mij uitscheldt, bedreigt enz

Als hij niet beter weet en kan dan dat betekent niet dat ik mij tot zijn niveau moet verlagen en hetzelfde moet doen. Dat zal dan betekenen dat ik niet beter en wijzer ben dan hij. Mijn verantwoordelijkheid is dat een ieder iets verdiend om voor zijn gezin te kunnen zorgen. Door het werk te verdelen wordt een ieder in staat gesteld om wat geld te verzamelen. Dan heeft een ieder een beetje geld inplaats van, dat één of twee mensen veel hebben en de rest niets.
Dat op zich was een wijs gedachte en principe. Vele politici kunnen daaraan een voorbeeld nemen.

Wat de mensen vinden, denken en doen is hun verantwoordelijkheid. Mijn verantwoordelijkheid is te denken aan hun gezinnen. En ik moet doen wat ik goed vind ongeacht het doen en laten van de ander. Mijn handelen en gedrag moet los staan van de handelingen, doen en laten van de ander.

Als kind kon ik dat niet begrijpen en plaatsen. Misschien kon ik dat niet begrijpen, niet alleen omdat ik nog een kind was maar ook vanwege het cultuurpatroon van actie en reactie. Vanwege een cultuur van haat en nijd en van wraakgevoelens en neiging. Ik vond het zelfs laf van mijn vader. Hij was en is mijn held en dan verwacht je actie en geen begrip. Nu heb ik des te meer waardering, bewondering en respect voor zijn gedachtegoed. Nu zie ik de zin en nut ervan in. Maar belangrijk is dat hij ons dat heeft voorgehouden en mee gegeven. Want in je kinderjaren wordt gezaaid waarvan de vruchten je later in je leven nodig en baat bij hebt. Al zie je op dat moment, als kind, het nut en waarde van niet in omdat je vermogen nu éénmaal tekortschiet. Dat komt later vanzelf wel. Als het nooit is uitgezaaid dan zul je het ook nooit oogsten.

Gezond Wantrouwen

Wat mij ook is bijgebleven en waarvan ik eigenlijk tot mijn schade en schande weinig gebruik van hebt gemaakt is dat hij zei: de persoon die tegen je zegt, ik wil je helpen, vertrouw mij, ik heb het beste met je voor. De persoon die dus dat zegt moet je sterk wantrouwen, die moet je niet in vertrouwen nemen. Alweer begreep ik er totaal niets van. Waarom zou ik iemand niet moeten vertrouwen die mij juist wilt helpen. Wel tot mijn schade en schande heb ik in mijn later leven al te goed begrepen wat hij ermee bedoelde. Iemand die dat zegt heeft kennelijk iets en mogelijk veel te verbergen. Als iemand je wilt bestelen dan zal hij echt niet verdacht gedragen. Integendeel hij zal poeslief en uiterst betrouwbaar en eerlijk trachten over tekomen om daarmee je vertrouwen te winnen en als hij éénmaal die vertroiuwen heeft verkregen dan zal hij zijn slag slaan. Iemand die je wilt helpen, die helpt jouw zonder nadrukkelijk te zeggen of je dat voor te houden. Wat hij hiermede wilde overbrengen is dat je altijd waakzaam moet zijn, dat je niet lichtvaardig mensen moet geloven en vertrouwen. Dit betekent niet dat je mensen ten alle tijde moeten wantrouwen. Neen, wat hij heeft bedoeld te zeggen is dat je niet lichtzinnig en lichtvaardig mensen moet geloven en vertrouwen. Wees alert en kritisch. Bedenk nog eens een keer, slaapt er een nachtje over, als nodig zelfs meerdere nachtjes. Gezonde wantrouwen kan nooit kwaad. Zeker als het om mensen gaat die je niet kent. Er is een hele wereld tussen enerzijds zonder meer en kritiekloos iedereen geloven en vertrouwen en anderzijds iederen zonder meer wantrouwen. Alert zijn, in je achterhoofd enige voorbehoud maken en enige reserves inbouwen kan nooit kwaad.

Voorbeeld geven en Laten doen

Een ander onderdeel van zijn opvoeding was het laten doen. Hij liet je veel doen. Om te wennen aan de handeling en situatie. Dat je vertrouwd ben met het praktiseren van hetgeen je hebt geleerd. Op de dag van idul Fitre liet hij ons het geld aan armen geven in plaats van het zelf te doen. Dan raak je eraan gewend om aan liefdadigheid te doen. Hij liet ons ook officiele zaken afhandelen. Zaken op het postkantoor afhandelen. Of op het districtssecretariaat.

Mogelijk het aller belangrijkste onderdeel van zijn opvoeding was, dat hij het goede voorbeeld gaf. Hij rookte niet, heeft nooit gerookt. Hij dronk niet. Ik weet niet de periode voor mijn tijd. Maar zover ik het mij kan herinneren heb ik hem nooit zien drinken. Hij loog niet, hij bedonderde niemamnd, kwam altijd zijn afspraken na, heeft nimmer iemand opgelicht of bestolen, hij heeft niemand op enigerlei wijze benadeeld.

Hij hield ons voor om je verantwoordelijkheid te nemen en dat deed hij zelf ook. Hij deed de dingen die gedaan moest worden, hij schoof dat niet voor zich uit of aan anderen overlaten. Nee, wat hij moest doen dat hij zelf en prompt. Hij deed wat in zijn opvatting en opinie goed was, zonder daarbij te kijken of in aanmerking te nemen wat de ander doet of heeft nagelaten. Ook wanneer mensen hem slecht bejegenden dan nog deed hij de dingen die hij nodig achtte en vond dat gedaan moest worden. Onbaatzuchtig deed hij wat hij goed, nodig en noodzakelijk vond ongeacht de houding van anderen en omstandigheid. Hij leerde ons om rechtvaardig te handelen en dat deed hij zeer nadrukkelijk zelf ook. Zonder aanziens des persoon trad hij op. Wie of wat fout was, was ook fout. Of het zijn familie, vriend of vijand betrof hij zei dat ronduit. Fout is fout. Hij trad altijd bemiddelend op zonder te sjoemelen met de waarheid en het recht van de betrokkene. Wie fout of verkeerd was kreeg dat ook te horen en moest ook meewerken aan de correcte oplossing van
het probleem, conflict etc.

Ruzies

Een ander heel belangrijk aspect van de opvoeding was het feit dat wij nooit hebben gezien of op een andere manier zijn geconfronteerd geweest dat onze ouders vochten of ruzie maakten. Ze zullen heus wel
hun onenigheden hebben gehad, meningsverschillen hebben gehad, mogelijk ook ruzies en/of vechtpartijen. Dat laatste lijkt mij onwaarschijnlijk want noch mijn vader, noch mijn moeder hadden een karakter voor dergelijke handelingen. Hoe het ook moge zijn we hebben nooit iets gezien of gehoord.
Merken deed we wel. Want wanneer vader aan één van ons zei: vraag aan je moeder waar mijn overhemd of broek of etc is dan wisten we dat ze ruzie hebben gehad.
Dat vonden we eerder vermakelijk en amusant dan dat het ons beangstigde.

Simpelweg omdat we niets hadden gezien of mee geconfronteerd waren geweest. De afschuwelijke taferelen die andere ouderparen maken en waarmee hun kinderen werden en worden geconfronteerd hebben wij nadrukkelijk niet meegmaakt, gelukkig maar. De angsten die dergelijke ruzies en vechtpartijen bij kinderen opwekken en achterlaten hebben wij niet gehad. De geestelijke verminkingen en littekens die dergelijke toestanden bij kinderen achterlaten hebben wij gelukkig niet meegekregen nogmaals omdat wij eventuele vechtpartijen tussen onze ouders niet hebben gezien of meegemaakt. Hun ruzies en onenigheden en wat er ook moge zijn geweest tussen die twee, hebben zij binnenskamers gehouden, ver van ons. Ze hebben ons nadrukkelijk vrijgehouden van hun problemen. En ons bespaard van mogelijke schadelijke effecten. Dat gebeuren of eigenlijk ontbreken van dat soort gebeurtenissen in ons leven, heeft ons doen en laten, ons denken en handelen, ons karakter en persoonlijkheid in sterke mate in positieve zin beïnvloed.

Wat voor vader was hij

Perfectie bestaat niet en is voor stervelingen mogelijk niet haalbaar. Perfecte mensen en perfecte beroepsmensen bestaan evemin. Maar als vader was hij er niet ver van. Hij had een mixture van strengheid, liefde voor zijn kinderen, bezorgdheid om hun toekomst en de wijze man met wijze lessen voor en over het leven, hoe het anders moet en waarom het anders moet. Waarom je bepaalde dingen niet moest doen of naar bepaalde plaatsen en gelegenheden niet moest gaan en/of bezoeken. Hij was niet iemand die alleen maar zaken verbood, maar legde je ook uit waarom je het niet moest doen.

Hij was een soort vader die zijn kinderen stimuleerde, Stimuleerde om goed en optimaal te presteren op school opdat je daardoor betere kansen had in de maatschappij, omdat je daardoor in
staat zou zijn een beter toekomst voor jezelf te schapen.

Hij stimuleerde je om ook een beter mens te worden en te zijn. Door niet hetzelfde te doen wat anderen doen. Men zegt al te vaak: hij of die doet het toch ook. Welnu dat moest je juist niet doen. Niet anderen in het kwaad volgen dus. Niet doen of nalaten omdat anderen het ook doen of nalaten. Je hebt je eigen verantwoordelijkheid. Je doet iets of je laat iets omdat het verstandig is zo te handelen en niet omdat anderen het ook zo doen.

Hij betrok je in alles eigenlijk. Je mocht aan heel veel dingen meedoen. Niet alleen met kleine, onbetekenende zaken maar ook in belangrijke aangelegenheden, zoals de bouw van het huis.
Ondanks zijn strengheid gaf hij ons toch wel vrij veel vrijheid en ruimte voor eigen initiatief, inbreng en ontplooiïng.

Hij leerde je om je verant woordelijkheid te kenen en te nemen. Hij leerde je om rechtvaardig te handelen.
Laat ons eerlijk zijn.

Maar dat doen toch alle vaders

Dat is niet zo evident dat alle vaders dat doen. Alle vaders zullen dat mogelijk in gedachte hebben. Dat hun kinderen zo moeten doen en zo moeten zijn.
Maar of zij dat ook zo helder en duidelijk overbrengen is nog de vraag. De meeste hebben die potentie, dat vermogen en inzcht niet. Hij had het dus wel.

Hebben wij als kind iets aan gehad.

Ik denk niet dat ik hetzelfde zou hebben bereikt als nu indien ik die begeleiding en wijze woorden van hem niet had gehad. Als ik al de pakslaag niet had gehad. Als kind realiseer je dat niet, maar nu des te meer.

Ik ben toch gevormd door zijn woorden, zijn voorbeelden, zijn denken en doen en laten. De wortel is toen gelegd, de vruchten kwamen later. Ik persoonlijk heb er heel veel baat bij en voordeel aan gehad. Zijn woorden, zijn voorbeelden enz zijn altijd mijn leiddraad geweest. Ik zou willen dat ik er meer van had gebruikt

Samenvattend

Hij is een prima vader en een uitmuntend opvoeder geweest, modern en vooruitstrevend. Zijn opvoeding waren gebaseerd geweest op 4 pijlers.

straffen, de niet weg te denken straffen. Men wist niet beter of dat hoorde er bij. Het is altijd al zo geweest. Zo waren ook zij groot gebracht.
zijn wijze lessen. Wijze lessen over mensen en het leven. Over wat van ons wordt verwacht en verlangd.
laten doen hetgeen hij ons leerde. Je vertrouwd maken met de dagelijkse praktijk. Theorie en praktijk gingen, hand in hand bij hem.
hij gaf het goede voorbeeld. Hij ging voor in hetgeen hij ons voorhield en leerde. Hij was niet de dronkaard die zijn kinderen leerde en verbood van de drank af te blijven. Hij verbood drank en dronk zelf ook niet

enerzijds was hij hard en streng, anderzijds dan weer zachtaardig en kreeg je warme liefde.
hij was niet mild met straffen uitdelen, daar tegenover staat zijn wijze lessen over het leven, over mensen en hun eigenaardigheden, onhebbelijkheden