Religie neemt in het leven van velen een zeer voorname plaats in. Voor velen is het een alles bepalend factor in hun leven, in hun doen en laten. Hun doen en laten, hun hele leven wordt beheerst, geleid en bepaald door het phenomeen religie. Dat religie alles bepalend is in het leven van een gelovige is aan de andere kant eigenlijk niet vreemd. Immers religie is een gids, een leiding voor het leven. Hoe je zelf te ontwikkelen, hoe je, je leven moet organiseren.
Maar soms, mogelijk vaak slaan velen door. Men kan zijn grenzen niet bepalen. Vaak doet men meer dan van hen wordt verwacht en verlangt, doet meer dan religie hen voorschrijft; men is zogezegd Roomser dan de Paus. Vaak maakt men daarbij eigen regels, eigen normen en waarden. Terwijl religie juist dat heeft willen voorkomen door heldere en ondubbelzinnige regels te stellen en volledig te zijn.
Vader was diep religieus. Alles deed hij volgens de regels der religie. Zijn doen en laten werden bepaald en beheersd door de voorschriften der religie. De opvoeding van zijn kinderen, de manier en wijze waarop hij dat deed, alles was ingegeven door aanwijzingen vanuit de religie. Vele dingen, vele van zijn wijze lessen vind ik thans terug in de heilige boeken. Zijn leven werd niet alleen bepaald door religie, hij was ook actief binnen de religieuze gemeenschap. Hij was actief lid van het Moskee bestuur. Hij was erg begaan met het reilen en zeilen binnen de religieuze gemeenschap.
Maar ook hij ging vaak te ver. Ook hij was vaak erg fanatiek, soms zelfs onacceptabel fanatiek en vergaand in zijn houding. Maar kun je hem dat verwijten. Kun je hem beschuldigen van fundamentalisme. Ik dacht het niet. Hij was ook een slachtoffer van zijn cultuur en traditie, van zijn opvoeding, van de dan geldende normen en waarden, van zijn tijdgeest en van wat hem was bijgebracht door de geestelijke leiders. Nochthans was hij een kritisch mens. Die niet alles aannam wat hem werd voorgehouden als het om religie ging, maar hij kon ook niet verder gaan dan zijn inzichten hem toelieten. Hij kon zich ook niet buiten de groep plaatsen. Dus dacht en handelde hij binnen het raamwerk van geldende regels, normen en waarden van zijn tijd. Hij was dus een product van zijn tijd
De geloofs fanatisme ging soms dermate ver dat twee broers soms maanden in onmin met elkaar leefden. Dat ze elkaar vermeden, niet met elkaar spraken. Ik kan mij nog levendig herinneren dat als zijn oudste broer op bezoek was, dat iedereen dan zijn hart vasthieldt. De vraag was niet of zij ruzie zouden krijgen over het geloof, welnee de vraag was binnen hoeveel minuten zij dat zouden doen. Zonder uitzondering, iedere keer was het raak. Iedere keer was er wel iets waarover zij oneens waren. En dan eindigde dat dus in maandenlang boosheid en dat ze dan elkaar vermeden. Maar opmerkelijk was het dat ze de rest van de familie niet erbij betrokken. De rest, vrouwen en kinderen gingen geheel normaal met elkaar om aslof er nooit iets was gebeurd. Zij zelf gingen met de rest van de familie eveneens vrij normaal om. De boosheid en ruzie gold en bestond alleen tussen de beide broers.
Met zijn andere broer was het anders gesteld, met hem ging het wat minder vaak mis omdat hij minder fanatiek was, maar over het algemeen was het toch niet anders. Alle drie waren ze zeer fanatiek als het op het geloof aankwam, weliswaar de één was minder dan de ander, maar fanatiek waren ze zeker wel.
Hij was jaren lang, eigenlijk tot zijn dood actief geweest in het besturen van de Islamitsche gemeenschap. Hij was nadrukkelijk betrokken geweest bij de bouw van de twee Moskeeën. Die aan de Waterloostraat te Nieuw Nickerie en die van Corantijnpolder op het terrein van de familie Alibux.
Hij heeft zijn steentje bijgedragen aan de ontwikkeling en bestendiging van de beweging. Hij was betrokken bij de ontvangst en begeleiding van iedere buitenlandse delegaties. De delgaties hadden slechts één doel, promotie van de Islam. Vader was erg actief in die promotie campagnes. Wij moesten mee, we moesten zorgen voor drinken en eten uitdelen, voor allerhande karweitjes. Vandaar dat ik weet hoe actief hij was binnen die beweging.
Hij was ook actief in het opzetten van Islamitisch onderwijs. In de Moskee van Corantijnpolder op het terrein van Alibux is jarenlang Islamitisch Onderwijs gegeven. Helaas werd dat te vaak onderbroken door gebrek aan Islamitsche leekrachten. Eigenlijk was toendertijd slechts de Imam van de moskee die lessen verzorgde en bij zijn afwezigheid kon niemand zijn taken overnemen.
Een tijd lang is zelfs ons huis als leslokaal gebruikt, de ruimte onder het huis dan. Alle moeite en inspanning hebben jammer genoeg niet geleid tot een permanent, tot een structureel lslamitisch onderwijs instituut. De reden was en is eigenlijk gebrek aan onderwijs krachten, de imams deden hun best maar het zijn geen peadagogen. De imams zelf hadden weinig algemeen onderwijs genoten en zijn daardoor niet geschikt en niet in staat om onderwijs te geven
Resumerend
- hij was diep religieus. Zijn leven stond in het teken van religie. Zijn doen en laten, zijn leefwijze werd sterk bepaald door de religie, door den islam
- hij leefde niet allen conform de religieuze cultuur, traditie en voorschriften, hij was ook actief binnen de religieuze gemeenschap, op het bestuurlijk vlak, in de promotie van de Islam